سلام ! ما همه خوبیم شما چطور ؟چشمک

توی تعطیلات بعد از امتحانات فرصت های کوچیکی داشتم که یه نیم نگاهی به برنامه های شاد و شنگول بچه ها بندازم و حالم از همشون به هم بخوره !! مخصوصا اون قسمت مجری ها و عروسک ها !!

خداییش برنامه های عروسکی زمان ما کجا و جینگول بازی و شلنگ تخته اندازی این عروسک های بی نمک کجا.. یاد زی زی گولو افتادم که کلی هم برامون تفریح بود و هم درس. تازه هنوز هم بیشتر اون درس ها به دردمون می خوره . وقتی می گم الان یعنی حالا که بزرگ شدیم و خودمون تشکیل خانواده دادیم و شدیم یه مادرخانومی و آقای پدر!

اون موقع اصلا حواسمون نبود که این مرضیه برومند طفلکی برای ما بچه های اون موقع و پدرمادرهای حالا چه برنامه ها و خواب ها که ندیده بود.. دو تا خانواده که هر کدوم به نوبه ی خودشون بچه های شیطون و بیش فعالی داشتن (اگه زیزی گولو رو هم بچه حساب کنیم!) دو تا شوهر (یا پدر!) که بیشتر مواقع خرابکاری می کردند و دو تا خانم خونه (یا مادر!) که توی همون بیشتر مواقع حرص می خوردن و سعی می کردن کارها رو راست و ریس کنند.

حالا توی این موقعیت های مشابه دو نوع طرز برخورد بود که جلوی ما رژه می رفت برخورد اول که مال مادرخانومی مهربون و بی صدا و آروم بود که سعی می کرد اشتباه های آقای مهندس رو با حرص خوردن درونی و صبر کردن و حرف زدن با همسرش تحمل کنه و بعد با کمک آقای پدر (که به اشتباهش پی برده بود) خرابکاری های احتمالی رو رفع و رجوع کنه. برخورد دوم مال اعظم خانوم مهربون ولی عصبی بود که نمی تونست تحمل هیچ گونه بی نظمی رو داشته باشه و همیشه خدا هم هوارش به آسمون بلند بود و درحال دنبال کردن پسرش و شوهرش بود تا خودشون خرابکاریهاشون رو درست کنند همیشه در حال غر زدن و ناله و نفرین بود و هیچ وقت خدا هم آقای جمالی و امیرآقای جمالی اشتباهاتشون روبه گردن نمی گرفتند و نتیجه یه اعظم خانوم تنها می موند با کلی زحمت بازسازی !!

توی خونه ی مادرخانومی آرامش و احترام و پذیرش متقابل بود و توی خونه ی اعظم خانوم زلزله ی هشت ریشتر و ولوله و جیغ و داد و البته کمبود احترام ...

دلم می خواد خونه ام همون طوری آروم باشه و  آقای مهندس خونه آروم و مطیع و عاقل که به اشتباهاتش اعتراف کنه و منم اونقدر مهربون باشم که ببخشمش و صدای نازنینم رو روش بلند نکنم و برای هم محترم باشیم تا بچه مون از ما احترام و بخشش و اعتراف و قبول اشتباه رو یاد بگیره... اونوقت چه گلستانی می شه هر خونه .....

متشکرم خانوم برومند !!!!